Wavetable SNES kontra Sega FM: Starcie filozofii audio
W rozkwicie wojen konsolowych 16-bit era starły się dwie skrajnie odmienne filozofie audio. Super Nintendo polegało na koprocesorze wavetable Sony SPC700, odtwarzającym skompresowane nagrania sampli z bujną interpolacją i bogatym pogłosem, choć ograniczone bezwzględnym limitem 64 KB pamięci RAM.
Sega poszła w przeciwnym kierunku, wyposażając Mega Drive w syntezator modulacji częstotliwości Yamaha YM2612 (OPN2). Nie przechowował on żadnych sampli instrumentów; zamiast tego generował dźwięk w czasie rzeczywistym za pomocą fal sinusoidalnych modulowanych fazowo, dostarczając surowego, agresywnego uderzenia.
«Synteza FM nigdy nie próbowała naśladować tradycyjnych instrumentów akustycznych; uwolniła ogniste, syntetyczne harmonie, jakich nigdy wcześniej nie słyszano w naturze». (Hiroshi Kubota, główny inżynier Yamaha LSI)
Sześć operatorów i szósty kanał jako bezpośredni przetwornik PCM DAC
Każdy z sześciu głosów YM2612 posiadał cztery operatore połączone w ośmiu różnych konfiguracjach algorytmicznych. Przesyłając operatory do pętli sprzężenia zwrotnego, kompozytorzy syntezowali ostre uderzenia slap-bassu i niesamowicie wyraziste partie instrumentów dętych.
Co kluczowe, kanał 6 posiadał wewnętrzny rejestr, który wyłączał obliczenia FM i przekształcał głos w bezpośredni 9-bitowy przetwornik cyfrowo-analogowy (DAC), co pozwalało deweloperom przesyłać próbki mowy oraz zdigitalizowane zestawy perkusyjne.
Yuzo Koshiro: Tworzenie arcydzieł muzycznych w czystym kodzie heksadecymalnym
Sfrustrowany standardowymi sterownikami pośrednimi, młody kompozytor Yuzo Koshiro zaprojektował niestandardowy sterownik Music Macro Language, wprowadzając wartości nut i parametry operatorów bezpośrednio w surowym kodzie asemblera heksadecymalnego na komputerze NEC PC-8801.
Na potrzeby Streets of Rage 2 Koshiro zaprogramował procesor Z80 tak, aby przeplatał uderzenia perkusji PCM z potężnym sub-basem, dostarczając bezkompromisową klubową ścieżkę dźwiękową, która potwierdziła pozycję Genesisa jako czołowego syntezatora muzyki elektronicznej.
«Ścieżki dźwiękowe do Streets of Rage programowałem bezpośrednio w asemblerie. To był jedyny sposób, aby zmusić YM2612 do wygenerowania prawdziwej energii magazynowego rave'u». (Yuzo Koshiro, legendarny kompozytor gier wideo)
Dlaczego różne rewizje konsoli Mega Drive brzmią tak radykalnie odmiennie
Puryści audio wiedzą, że różne rewizje Genesisa brzmią drastycznie inaczej. Wczesne modele (Model 1) posiadały dyskretne wzmacniacze operacyjne, które dawały czystą, otwartą charakterystykę częstotliwościową.
Z kolei tańsze w produkcji płyty Modelu 2 integrowały układ audio w centralnym chipie ASIC połączonym z agresywnym filtrem dolnoprzepustowym, co skutkowało stłumionym dźwiękiem i dało początek współczesnej kulturze modyfikacji typu 'Mega Amp' i 'Triple Bypass'.
