MVS i AES: Identyczny krzem do szaf grających z grami i do domowego salonu
W 1990 roku, podczas gdy właściciele Genesis i Super Nintendo zadowalali się okrojonymi konwersjami domowymi z brakującymi klatkami i stonowaną paletą barw, pochodzący z Osaki tytan automatów SNK przeprowadził bezkompromisową rewolucję.
Prezydent SNK Eikichi Kawasaki zarządził, że ich system domowy będzie zawierał dokładnie ten sam krzem, który napędzał komercyjne szafy arcade Multi Video System (MVS). Nazwany Advanced Entertainment System (AES), dostarczał prosto do salonów nieskażoną, 100-procentową perfekcję z automatów wraz z prawdziwym dźwiękiem stereo Yamaha YM2610.
«Odrzuciliśmy pomysł tworzenia rozwodnionych konwersji domowych. Konsument otrzymał dokładnie ten sam krzem z automatów, który napędzał najważniejsze salony gier w Akihabarze». (Eikichi Kawasaki, założyciel i prezes SNK)
Zero wielokątów: 380 sprite'ów na klatkę i sprzętowe pomniejszanie sprite'ów
Architektura Neo Geo całkowicie odrzucała poligony 3D i tradycyjne statyczne tła kafelkowe. Niestandardowy procesor wideo rastrowego LSPC2-A2 renderował wszystko – od walczących postaci po panoramiczne scenerie – wyłącznie za pomocą pionowych pasków sprite'ów o szerokości 16 pikseli i wysokości do 512 pikseli.
Sprzęt obsługiwał do 380 pojedynczych sprite'ów jednocześnie wraz ze skalowaniem sprzętowym w czasie rzeczywistym. Umożliwiło to stworzenie legendarnych sztuczek wizualnych, takich jak dynamiczna kamera w grze Art of Fighting, która płynnie oddalała się, by ukazać gigantycznych, skrupulatnie oświetlonych mistrzów sztuk walki.
Kartridż za 200 dolarów: Dwie wewnętrzne płytki drukowane i megabitowi giganci
Kartridże Neo Geo przypominały ciężkie monolity kaset wideo VHS, ważące ponad funt każdy. Wewnątrz każdy kartridż mieścił dwie kompletne płytki drukowane: płytkę PROG na kod wykonawczy i dźwięk oraz płytkę CHA na dane kafelków sprite'ów.
Podczas gdy współczesne kartridże SNES ograniczały się do 8–16 megabitów, wydania na Neo Geo dumnie nosiły kultową naszywkę „MAX 330 MEGA - PRO-GEAR SPEC”, a w erze GIGA POWER przekroczyły nawet 716 megabitów. Sprzęt z najwyższej półki wymagał wysokich cen: kartridże kosztowały od 199 do 299 dolarów za sztukę, cementując pozycję AES jako ostatecznej zabawki dla najbogatszych graczy.
Ponadczasowe dziedzictwo: Metal Slug, Fatal Fury i niezłomny duch SNK
Niezrównana moc obliczeniowa 2D zaowocowała powstaniem ponadczasowych arcydzieł. Seria Metal Slug od studia Nazca Corporation wyniosła piksel art do rangi wysublimowanego, kinetycznego slapsticku z płynnie animowanymi czołgami w stylu dieselpunk i potężną liczbą klatek animacji.
Jednocześnie The King of Fighters, Fatal Fury i Samurai Shodown wyhodowały pełne pasji społeczności fanów bijatyk. Neo Geo AES pozostało w produkcji przez zdumiewające 14 lat, aż do 2004 roku, stanowiąc dziś święty Graal kolekcjonerstwa gier retro.
«Ilustrowanie sprite'ów w Neo Geo było czystym rzemiosłem artystycznym. Poświęciliśmy setki klatek animacji, aby dopracować pojedyncze machnięcie mieczem w Samurai Shodown». (Shiro Maekawa, główny animator w SNK)
