Rok po Monkey Island 2 LucasArts powróciło z kolejną przełomową przygodówką point-and-click. Gra Indiana Jones and the Fate of Atlantis, nad którą pracował Hal Barwood, a współprojektował Noah Falstein, nie była adaptacją filmu: to oryginalna historia stworzona z myślą o formacie gry przygodowej.
Akcja rozgrywa się w 1939 roku, po wydarzeniach z Indiana Jones and the Last Crusade. Indy wyrusza w podróż dookoła świata w poszukiwaniu Atlantydy. Agenci nazistowscy szukają orichalcum, legendarnego metalu, który podobno ma większą moc niż uran, i zamierzają wykorzystać go do wzmocnienia swojej broni.
Od Barnett College do zaginionego miasta
Na początku gracze trafiają do muzeum w Barnett College i pomagają Indy’emu odnaleźć tajemniczą statuetkę przywiezioną z Islandii. Przybyły do muzeum mężczyzna, przedstawiający się jako Smith, ma klucz, który pozwala ją otworzyć, ale odkrycie kończy się konfrontacją: wyciąga broń, kradnie artefakt i ucieka. Indy szybko dowiaduje się, że mężczyzna to Klaus Kerner, agent III Rzeszy.
Gazeta znaleziona w kurtce Kernera naprowadza Indy’ego na Sophię Hapgood, jego byłą asystentkę podczas wyprawy na Islandię. W Nowym Jorku Sophia porzuciła archeologię i pracuje jako medium, twierdząc, że kontaktuje się duchowo z Nur-Ab-Salem, domniemanym boskim królem Atlantydy. Ma również naszyjnik związany ze starożytną cywilizacją.
Atlantyda nie jest tylko celem podróży: to serce oryginalnej historii o Indianie Jonesie, którą gracz może odkrywać.
Indy i Sophia wracają na islandzkie wykopaliska, gdzie badacz Bjorn Heimdall może znać kolejne wskazówki. Ich poszukiwania przeradzają się w klasyczną przygodę pełną postaci, lokacji i zagadek, a animowane scenki nadają bohaterom wyjątkową osobowość.
Trzy ścieżki przygody
W kluczowym momencie gracze wybierają, jak Indy podejdzie do wyprawy na Atlantydę. Każda ścieżka zmienia zagadki i sytuacje, dając dobry powód, by po pierwszym zakończeniu zagrać ponownie.
• Spryt: Indy polega na inteligencji i podróżuje samotnie.
• Drużyna: Sophia towarzyszy mu w podróży.
• Pięści: Bardziej fizyczna ścieżka stawia na akcję.
Wybory w ostatnim akcie prowadzą również do kilku zakończeń. Zapisanie gry przed wyborem ścieżki i przed finałowym etapem ułatwia poznanie alternatyw bez powtarzania wszystkich wspólnych fragmentów.
Interfejs opiera się na dobrze znanym rozwiązaniu SCUMM: czasowniki znajdują się po lewej stronie, ekwipunek po prawej, a struktura point-and-click sprawia, że interakcje są czytelne. Zagadki są różnorodne i na ogół logiczne, a trzy ścieżki znacznie wydłużają rozgrywkę.
Amiga i MS-DOS: dwie zupełnie różne przygody
Gra korzysta z silnika SCUMM firmy LucasArts, ale wersje na Amigę i MS-DOS oferują zauważalnie różne doświadczenia. Wydanie na Amigę było ostatnim tytułem LucasArts opracowanym na tę platformę i ukazało się, gdy rynek odchodził już od jej przestarzałego sprzętu.
Na typowej Amidze 500 gracze muszą często zmieniać dyskietki — gra mieści się na jedenastu — a niektóre sceny mocno zwalniają. Amiga 1200 poprawia wydajność, choć jej chipset AGA nie jest w istotny sposób wykorzystywany. Wersji na Amigę brakuje też pełnej reaktywności muzycznej iMUSE, a 32-kolorowa grafika OCS/ECS ustępuje palecie VGA na PC.
Nota techniczna: SCUMM i iMUSE
SCUMM to system LucasArts służący do tworzenia i uruchamiania przygodówek graficznych, w tym ich charakterystycznego interfejsu z czasownikami i ekwipunkiem. iMUSE odpowiadał za muzykę, która mogła reagować na wydarzenia w grze; w Fate of Atlantis działa skuteczniej w wersji MS-DOS niż na Amidze.
Pod względem technicznym zdecydowanie wygrywa MS-DOS. Grafika VGA zapewnia bogatsze kolory, bardziej animowane tła i efekt paralaksy, a przewijanie pozostaje płynne. Wersja na PC oferuje też więcej motywów muzycznych i efektów dźwiękowych, a wydanie na CD-ROM dodaje zdigitalizowane dialogi.
• Amiga: Najlepiej grać z dysku twardego lub konfiguracji CompactFlash, najlepiej na Amidze 1200; należy liczyć się ze spowolnieniami i słabszą obsługą iMUSE.
• MS-DOS: Płynniejszy ruch, bogatsza grafika VGA i lepsza oprawa dźwiękowa; wydanie na CD-ROM zawiera zdigitalizowane dialogi.
Werdykt: ponadczasowa klasyka przygodówek
Indiana Jones and the Fate of Atlantis to jedna z najlepszych przygodówek graficznych w historii. Scenariusz, solidne zagadki, filmowe tempo i znakomite wykorzystanie postaci sprawiają, że gra przypomina prawdziwy czwarty rozdział sagi Indy’ego — a jej interaktywna opowieść zestarzała się wyjątkowo dobrze.
Ocena końcowa: 10/10. Kompletna, pewna siebie przygodówka LucasArts z trzema ścieżkami, znakomitym scenariuszem i nieprzemijającym urokiem.
Recenzja przyznaje grafice 10, dźwiękowi 9, rozgrywce 10, a żywotności 9 punktów, co daje ocenę końcową 10. Największe atuty gry to scenariusz, różnorodne zagadki i możliwość ponownego przejścia. Wady dotyczą głównie wersji na Amigę: uciążliwej zmiany dyskietek na Amidze 500, spowolnień i mniej efektywnego iMUSE.
Dla wielu fanów to właśnie ta przygoda z Indianą Jonesem zasługiwała na ekranizację. Późniejsze gry obrały z bohaterem inne kierunki, ale niewiele dorównało wpływowi tej klasycznej przygodówki point-and-click. Może to nostalgia przemawia — jednak gra wciąż potrafi sama się obronić.
Źródło: Retro-Gamers.it




